Faktura pro forma

W zgodzie z aktem prawnym dotyczącym rachunkowości, podczas naliczania amortyzacji są obowiązujące konkretne przepisy: odpisów amortyzacyjnych czyni się podejściem systematycznym, planowanym zorganizowaniem wartości początkowej danego obiektu na ustalony czas amortyzacji, inicjacja amortyzacji następuje nie wcześniej niż po odbiorze obiektu do eksploatacji. Zakończenie amortyzacji musi odbyć się nie później niż po zrównaniu odpisów z ceną początkową lub po przeznaczeniu obiektu do niszczenia, sprzedaży lub oznajmieniu jego niedoboru. Przy rokowaniu czasu amortyzacji oraz rocznej stawki amortyzacji należy koniecznie wziąć pod uwagę okres ekonomicznej przydatności obiektu na które wpływają liczba zmian na których pracuje dany obiekt, tempo rozwoju technologiczno-ekonomicznego, zdolność produkcyjna środka trwałego, prawne oraz różne inne limity czasu używania. Podstawowym czynnikiem wykonywania odpisów amortyzacyjnych jest obecny plan amortyzacji, który zawiera stawki oraz wartości rocznych odpisów indywidualnych obiektów opracowany metodą tabeli amortyzacyjnej. Idee amortyzacji, przedsiębiorstwa opracowują indywidualnie. Amortyzacja planowa ukazuje normalne zmęczenie materiału środków trwałych oraz nakłada koszty funkcjonowania. Wielkość stawki planowej jest ustalana na podstawie zużycia fizycznego środka trwałego, z punktu widzenia jego użytkowania wyrażoną w ilości modyfikacji na obiekcie oraz wydajnością środka trwałego, która musi być mierzona w wysokości liczby godzin pracy bądź liczby wyprodukowanych produktów.